051130 :: ติดเกาะกันเหอะ

051130 :: ติดเกาะกันเหอะ

song : เธอคือความฝัน - พราว
mood : :)
today trip : "Children's Classical Literature Class" 9:30 น.
today missed : กิจกรรม "Freshy Concert"
current book : Robinson Crusoe (Deniel Defoe) P.193 บทที่16 "ข้าพเจ้าพบผู้มาเยี่ยม"
my boom : MV download
Today get : Gossip.DAT (Girly Berry) // เธอคือความฝัน.mp3 (พราว) // Dragostea din tei.mp3 (Ozone) // Get Right - Live @ Nrj Music Awards 2005.mpg (Shakira & Jannifer Lopez)
now loading : Koi no Jubaku.mpg (Berryz Koubou) // Long way home.mp3 (Speed)
current inori :: จงคิดถึงฉัน คิดถึงฉัน เพี้ยง

ตอนนี้ตั้งใจเอาไว้ว่าจะเขียนไดอารี่ทุกวัน ....... จะทำได้ป่าววะ เห็นคิดอย่างงี้ทั้งปีก็ขี้เกียจทู้กกที .. ไม่ได้การละ ตัวเป็นขนหมด

เมื่อคืนนอนตั้งตีสี่แน่ะ = =zz ประหลาดเหมือนกันที่ไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่นะ แต่เห็นว่าตีสี่ก็เลยไปนอนดีกว่า ตื่นมาตอนแปดโมงครึ่ง (มีเรียนเก้าครึ่ง) ก็ไม่ยักจะง่วง .... สงสัยเราจะลืมอ่ะว่าเมื่อคืนนอนตีสี่ พอตื่นมาก็ทำโน่นทำนี่ปกติ แต่พอเข้าห้องน้ำแล้วทบทวนเท่านั้นแหละว่า "เมื่อคืนกูนอนตีสี่นี่หว่า" ......... ก็เลยชักจะง่วงขึ้นมาตะหงิดๆ -_-" (ซะงั้นเล๊ยย)

อาบน้ำ แต่งตัว .. แอบเน่า เน่ามากเพราะซักเสื้อนิสิตไม่ทัน ก็เลยเอาตัวของเมื่อวานมาใส่ กร๊ากกกกกก (ได้ข่าวว่าเมื่อวานใส่ยันสี่ทุ่ม) แหมๆๆ มีเรียนคาบเดียวเอง เอาน้ำหอมมาฉีดๆกลบกลิ่นไม่พึงประสงค์ จะว่าไปตั้งแต่อยู่หอมานี่ใช้น้ำหอมหลายรอบเหมือนกันนะ (แสดงว่าเน่าบ่อยๆ) วันนี้แม่งแอบเครียดเพราะเป็นเวรเราไปเขียน สุภาษิต หน้าห้อง (วิชานี้ทุกคนจะมีหน้าที่ต้องหาสุภาษิตต่างๆคนละสองสำนวนไปพรีเซ้นให้เพื่อนฟังหน้าห้อง) แล้วไง ... วันนี้เวรเราละ ยังไม่ได้หาเลย -_-" ดีนะว่าป่านมีหนังสือไว้ก็เลยบอกให้ป่านเอามาให้ รีบๆๆๆไปตึกเรียนใหญ่แล้วไงวะ .... ป่านแม่งยังไม่มา -_-" ไอ้เห็ดจะขึ้นตึกก็ไม่ได้ เพราะถ้าเข้าห้องไปเรียนแล้วยังไม่มีศัพท์คงซี้แหง๋แก๋ ก็เลยรอป่านอยู่ข้างล่าง ป่านบอกว่าฝากมากะอีฟแล้ว .... โอเกย์ อีฟมาพอดี ขึ้นตึกได้ปลอดภัย

เราเปิดศัพท์มั่วแล้วเขียนเลยอ่ะ เป็นการเอาตัวรอดที่ดูทุเรดแต่ผ่านไปด้วยดี อาจารย์ก็ยังจับไม่ได้ว่าเราไม่ได้เตรียมตัวมา ห้าห้าห้า (ดีใจอะไร)
วันนี้ส่งงาน Quiz on Robinson Crusoe ให้อาจารย์ ... ซึ่งอาจารย์ให้มาตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแต่ว่าไม่มีเด็กอ่านจบเลยก็เลยเลื่อนมาส่งอาทิตย์นี้ ... จริงๆมันไม่ต้องอ่านจบก็ได้นะ พอทำได้แหละ เพียงแต่เราก็อยากอ่านให้จบก่อนทำเท่านั้นเอง ....... แล้วไง ... จนถึงอาทิตย์นี้กูก็ยังอ่านไม่จบอยู่ดีล่ะวะ -_-" เห้ย ! ไม่ได้ขี้เกียจนะ เพิ่งจะได้หนังสือมาเมื่อสองสามวันนี่เอง ... หายากมากอ่ะเรื่องนี้ กว่าจะหาได้เล่นเอาเหนื่อย แถมที่ได้มาก็คือเวอร์ชั่นซีร็อกซ์กันมาอีกต่างหาก เหอๆๆ คิดดูซิว่าความลำบากของเด็กวรรณกรรมมันเป็นยังไง --___--""
ก็ดิสคัสกันเรื่องครูโซ ..... เป็นอะไรที่หนักมากๆแต่ก็สนุกมากๆ เหมือนยิ่งคิดยิ่งมีหลายแง่ ... หลายครั้งที่เรารู้สึกทึ่งกับความคิดของคนอื่นๆ (โดยเฉพาะอ.อัจฉรา) ขนาดว่าเราคิดว่าเราเป็นคนมองอะไรรอบด้านได้ดีคนหนึ่งแล้วนะ อาจารย์ก็ยังละเอียดอ่อนกว่าเรามากนัก มองเห็นทุกแง่ทุกมุม หยิบออกมาดิสคัสได้เจ๋งมากๆ ฟังไปก็ทึ่งไป เห้ยคิดได้ไง ... เราเห็นด้วยหลายจุดเลยอ่ะว่าครูโซสุดท้ายก็ยังเอาวัฒนธรรมแบบสังคมเมืองไปติดเกาะกับเขาอยู่ดี แต่ก็เหมือนเป็นความเคยชินด้วยส่วนหนึ่งนั่นแหละ เขาเคยใช้ เคยมีแบบนี้ เคยเป็นแบบนั้นมาก่อน มันแก้ได้ง่ายๆกันเหรอ อะไรที่พอจะทำให้เหมือนกับชีวิตแบบที่เราเคยชินได้ เราก็พยายามจะทำให้เป็นแบบนั้นมากที่สุด แต่อ่านไปก็ขำไปหวะ ครูโซแม่งหลอนชิบหายตอนที่เจอรอยเท้าคนป่าแถวๆบ้านตัวเอง ทั้งๆที่ไม่เจอตัวคนป่าแต่กลัวจนหลอนไปสองปี (นานมาก ให้ตาย) เป็นเราสองอาทิตย์ก็เลิกคิดละ (สมองน้อยก็งี้)
หลายคนบอกว่าไม่ชอบเรื่องนี้ เพราะไม่มีไคลแม็กซ์ การดำเนินเรื่องราบเรียบ ไม่หวือหวา ออกแนวจำเจเล็กน้อย เราเองก็รู้สึกอย่างนั้น ตอนอ่านยังพูดเลยว่า "นี่มันจะมีอะไรมากไปกว่าสร้างนู่นสร้างนี่รึเปล่าวะ" 555 แต่ถามว่าเราชอบไหม เราชอบนะ ระดับหนึ่งเลยที่ชอบ เพราะเรารู้สึกว่ามันน่าทึ่งอ่ะที่คนๆหนึ่งจะทำได้ขนาดนั้น (ถึงแม้จะเป็นแค่นิยายก็เหอะ) มันเหมือนกับสอนเราไปในตัวว่า คนที่โชคร้ายน่ะ คือคนที่รู้สึกว่าตัวเองโชคร้ายต่างหาก ... แล้วไอ้การนั่งรอโชคชะตาลมๆแล้งๆก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีมากไปกว่าช่วยเหลือตัวเองหรอกนะ จริงๆ
เราอ่านแล้วชอบที่ครูโซเป็นคนน่าทึ่ง แม่งทำได้ทุกอย่างหวะ เก่งเกินไปละ (ก็มันนิยาย) ยังอ่านไม่ถึงตอนไฟร์เดย์มาอ่ะ (เกือบละ อีกนิดเดียว) อยากอ่านให้ถึงเร็วๆเหมือนกัน เพราะมีแต่คนบอกว่าอ่านไปแล้วจะน่าสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ฮ่าฮ่าฮ่า (หัวเราะหื่น)
เราชอบเพลง Colors of The Wind ที่อาจารย์แนบมาให้ด้วยนะ ..... มันดีมากๆเลยอ่ะ



Colors of The Wind

You think I'm a ignorant savage
And you've been so many places, I guess it must be so
But still I cannot see, if the savage one is me
How can there be so much that you don't know ?
You don't know ...

You think you own whatever land you land on
The earth is just a dead thing you can claim
But I know every rock and tree and creature
Has a life, has a spirit, has a name

You think the only people who are people
Are the people who look and think like you
But if you walk the footsteps of a stranger
You'll learn things you never knew you never knew

Have you ever heard the wolf cry to the blue corn moon
Or ask the grinning bob cat why he grinned
Can you sing with all the voices of the mountain
Can you paint with all the colours of the wind
Can you paint with all the colours of the wind

Come run the hidden pine trails of the forest
Come taste the sun-sweet berries of the earth
Come roll in all the riches all around you
And for once never wonder what they're worth

The rainstorm and the river are my brothers
The heron and the otter are my friends
And we are all connected to each other
In a circle in a hoop that never ends

Have you ever heard the wolf cry to the blue corn moon
Or ask the grinning bob cat why he grinned
Can you sing with all the voices of the mountain
Can you paint with all the colours of the wind
Can you paint with all the colours of the wind

How high does that sycamore grow
If you cut it down then you'll never know
And you'll never hear the wolf cry to the blue corn moon
For whether we are white or copper skinned
We need sing with all the voices of the mountain
We need paint with all the colours of the wind

You can own the earth and still
And you'll own is earth until
You can paint with all the colours of the wind



ร้องไม่เป็นหรอกนะ ไม่เคยฟังด้วย แต่หลังจากที่อ่านเรื่อง Robinson Crusoe แล้วอ่านเนื้อเพลงนี้รู้สึกอิ่มมากๆ มันที่สุดแล้วอ่ะ ... มนุษย์เราต่างหากที่ไม่รู้อะไรเลย ..........


เรียนจบด้วยความมึน ได้การบ้านมาด้วย โฮกก คาบหน้าก็ยังคงเป็นการดิสคัสเรื่องนี้อยู่ โอเค คาบหน้าลติกาจะอ่านจนจบแล้วรับรองได้ เรื่องต่อไปกัลลิเวอร์ -_-" แง่งง ขี้เกียจจิงๆ

ออกจากห้องเรียนด้วยความมึนงง รู้แต่ว่าบ่ายครึ่งต้องไปดูเฟรชชี่คอนเสิดห่าอะไรไม่รู้ มันจะได้ตราประทับไง เราล่ะขี้เกียจจะตายอยากนอนแต่ก็อยากได้ตราประทับเหมือนกัน (ตราประทับไม่ครบเรียนไม่จบหวะ) ยังไงก็ตาม นั่งรถกลับหอไปกินข้าวก่อน ป่าน เปิ้ล เรา สามคนนั่งกินข้าวกัน .... ซักพักป่านก็ไปเอาของ เปิ้ลไปเข้าห้องน้ำ ... สองคนเดินกลับมาพร้อมกัน พร้อมด้วยผู้ชายแปลกหน้า 555555 พี่ไปป์นั่นเอง ไม่รู้ไปเดินเจอกันตอนไหน แต่แม่งก็เดินมุ่งๆๆพุ่งมานั่งกะเราซะงั้น เออ น่ารักดี เราเลยกินข้าวต่อไม่ลงเลย -_-" เห็นหน้าไปป์ทีไรกระเดือกข้าวไม่ลงทุกที (หมายความว่าไง -- ไปป์) แม่งเอานาเนียมานั่งอ่านกะเราซะงั้น ... อ่านแทนเราเหรอวะ ได้ข่าวว่าเราต้องอ่านแต่ยังไม่ได้อ่านเลย พี่ไปป์แม่งเอามานั่งอ่านก่อนซะละ ... เออๆ อ่านเส็ดช่วยทำสายดาต้าลิ้งค์มาที่สมองกวางด้วยนะ ช่วยกันทำมาหากินหน่อย ฮ่าๆๆ นั่งๆอยู่กับพี่ไปป์ ... ก้องก็เดินมา โฮกกกกก เจอเรานั่งกะพี่ไปป์พอดี เหอๆๆ ก้องมันก็มองแบบ "เหอๆๆ" ฮือๆๆ ไม่จิงนะก้อง เราน่ะรักก้องคนเดียว โฮๆๆๆ *โดดถีบไปป์* ไอ้ไปป์บ้าาา (อะไรวะเนี่ยยย -- ไปป์) (ก้องเคยบอกเราว่าเพื่อนก้องชอบพี่ไปป์ไง)
แล้วก็บลาบลาบลา ไปป์เลี้ยงไข่เต่าด้วย แต่เส็ดเปิ้ลกับป่านหมด กวางกินไปอันเดียว แล้วพี่หมอก็มานั่งด้วย เราก็บ่นๆไปว่าวันนี้เปิ้ลจะกลับบ้าน เราเหงาแน่เลย บอกพี่ไปป์ว่าไม่ต้องไปเรียนหรอก อยู่กะเรา (ช่างกล้า ..) ไปป์ทำหน้า O.o ... แล้วก็บอกว่า "กวางไปเรียนกับพี่ดีกว่า" กรี๊ดดดดดด อย่าท้าฉันนะะะะะะะะะะะะ 555 แล้วเราก็กวนตีนอะไรเค้าซักอย่างนี่แหละ เค้าแม่งตีแขนเราเพี๊ยะ ! เจ็บสิวะ หันไปโวยว่าแดงเลย พาเราไปหาหมอด้วย ... ไปป์หันมาบอกว่า "หมอรามาเอาไม๊" .......................................... ใช่ซี่ .. อะไรๆก็หมอรามา .. ใช่ซี่ ............ ใช่ ..... ซี่ .................. เชอะะะะะ
พี่ไปป์มีเรียนบ่ายสอง เรามีงานเฟรชชี่บ่ายครึ่ง แต่กะจะโดด หรือไม่ก็ไปช้าอยู่แล้วก็เลยนั่งชิวๆจนเกือบบ่ายสองอ่ะ พี่ไปป์ก็ลุกไป บอกว่าจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเรียน เราก็นึกว่าเค้าจะไปเลย แต่เค้าก็หันมาบอกว่า "รอแป๊บนะ เปลี่ยนเสื้อผ้า เดี๋ยวมา" *แอบกระดี๊กระด๊าในใจ* อิอิอิ ก็นั่งรอๆกัน นั่งดูสมุดบันทึกกิจกรรมพี่ไปป์ด้วย หน้าตอนปีหนึ่งโคดฮาเลย หูกางเชียวพ่อ เกิดวันพุธเหมือนเราด้วย (พอเราบอกว่าเราก็เกิดวันพุธเหมือนกัน ไปป์ทำหน้าแบบ อยากเปลี่ยนวันเกิด ..... หมายควายว่าไงห๊ะ !?) รอซักพักก็มา เราเก็บจานๆแล้วก็นึกออกว่าเราลืมมือถือกับกุญแจห้องไว้ที่เปิ้ล ก็เลยรีบวิ่งขึ้นหอไปเอาของก่อนที่เปิ้ลจะกลับบ้าน (วันนี้เปิ้ลกลับไปเอาเอกสารเงินกู้ที่บ้าน) ก็เลยไม่ได้ไปพร้อมพี่ไปป์เลย U___U เราไม่อยากให้เค้ารอน่ะ เดี๋ยวเค้าจะสาย .. ก็เลยรีบไปเลยไม่ได้พูดอะไร เพราะกลัวว่าถ้าบอกว่าจะไปเอาของแล้วถ้าเขาจะรอ มันก็คงแย่ที่จะทำให้เขาสาย .......

รีบวิ่งไปเอาของที่เปิ้ล ลงมาพร้อมกัน ออกมากะอีฟกะพี่อ็อบแล้วก็ไปสมทบกับปูนป่านที่ออคตะ เปิ้ล อีฟ พี่อ็อบเข้าเมืองกัน (ฟังดูว่าบ้านนอกมากๆ) เปิ้ลไปเอาเอกสาร อีฟกะพี่อ็อบไปจุฬา ไปเอาท่าหลีด เราอยากไปมั่งอ่ะ เราอยากไปสยาม เราคิดถึงสยาม ไม่ได้ไปนานแล้ว T___T

แล้วป่าน ปูน เราก็นั่งรถไปเรียนรวม เจอก้องด้วย :D แต่ก้องไม่ยิ้มให้เราเลยอ่ะ เราเสียใจ Y__Y ไม่หรอก ก้องเป็นคนดี ก้องต้องไม่โกดเราดิ่ คงไม่เห็น เราก็เดินๆๆเข้าเรียนรวมแต่คนเยอะชิบหาย คนมาดูเยอะมากๆ (เพราะมันได้ตราประทับ) ป่าน ปูน เรา มองหน้ากันแล้วพูดว่า "ช่างแม่งวะ" 5555 นั่งรถกลับหอแม่งเลย ไม่ดงไม่ดูมันละ :(
ก็ไปขึ้นรถหน้าวศ. ปูนไม่ยอมกลับด้วยแหะ บอกว่าจะนั่งมอไซค์ไปหาพี่เอ็มที่หลังม. ..... ดีจังเลยแหะ มีแฟนเนี่ย ... เราก็อยากจะมีคนที่ไปหาเมื่อไหร่ก็ได้แบบนั้นมั่งนะ U__U เรารู้ว่าจริงๆแล้วเราอยากไปหาเค้าตอนไหนก็ไปได้อยู่แล้ว แต่เราก็ไม่กล้าพอนี่นา ........ ไอ้ความสัมพันธ์ครึ่งๆกลางๆแบบนี้มันประหลาดก็ตรงนี้นี่แหละนะ ..............

นั่งรถกลับหอกะป่าน เจอหนิงที่อำนวยการ กลับหอกัน เราขึ้นหอมาเจอเมทอยู่กันครบห้องเลย นอนดูหนังกันอยู่ เรากะว่าจะเล่นคอมก็เลยเปลี่ยนแผนไปนั่งอ่านครูโซต่อ ... แต่อ่านได้นิดเดียวก็หลับว่ะ 555 นอนตาย กิ๊บห่มผ้าให้ด้วย น่ารักจิงๆเมทฉัน :D แล้วก็นอนกันหมดเลยสี่คน 5555 เป็นห้องสันหลังยาวจิงๆหวะ เรานอนร้องไห้อีกละ ไม่ชอบเลย มันรำคาญอ่ะ ... เราไม่ได้เศร้านะ อย่าเข้าใจผิด เราเป็นอะไรไม่รู้อ่ะ นอนแล้วชอบร้องไห้ ซึ่งแก้ไม่หายซักที น่าเบื่อ :(

ก็นอนถึงเย็น ตื่นมาไม่มีใครละ ก็มานั่งเล่นคอมต่อ โหลดโน่นโหลดนี่ ว่างขนาดนั่งโหลดก๊อซซิบกับรักนะแต่ไม่แสดงออกของเกอรี่เบอรี่มาด้วยอ่ะคิดดู เหอๆๆ ไม่อยากยอมรับเลยว่ะว่ากิ๊บซ่าแม่งสวย ..... แง่งงงงงงงงงงง พยายามหาโหลดพีวีจอมยุทธให้พี่ออย แต่ก็ไม่เจอ ก็เลยนั่งโหลดเกทไรท์ให้ไปป์แทน (ได้ข่าวว่าแผ่นเก่ายังไม่ได้เอาไปให้เล้ย)
จนทุ่มกว่าอ่ะ รู้สึกว่าโทสับเงียบๆชอบกลก็เลยมองดู ... สรุปว่ามันก๊งนั่นเอง แบบว่าให้ใส่ซิมห่าเหวไรไม่รู้ เราก็เลยปิดเครื่อง ขยับแบตขยับซิม มันก็ใช้ได้เหมือนเดิม พอเครื่องใช้ได้ปุ๊บก็มีเมซเซสเข้าปั๊บ ... ป่านนั่นเอง บอกว่าอยู่ออคตะ ให้เราลงไปกินข้าว เราก็ปิดคอมๆ ลงไปกินข้าว แล้วมันก็โทรตามเรากันให้จ้าละหวั่น บอกว่าตกใจที่มือถือเราติดต่อไม่ได้ -_-" กูยังไม่ตายว่อย

ก็ไปกินข้าว กินราดหน้าไข่เจียว อิอิอิ อยากมานาน ตอนนี้เบื่อพริกเผาละ (เคยเป็นมายบูมอยู่ช่วงหนึ่ง) แล้วก็บลาบลา เปิ้ลโทรมาบอกว่าไม่กลับ ฝากเอาผ้าลงถังซักด้วย ส่วนอีฟกลับมาเต้นท่าหลีดให้ดู แม่งแรงดี พี่อ็อบบอกว่าพี่ชิน (พี่ที่สอนหลีด) หน้าเหมือนแคนแคนมากกกก แล้วหล่อ โฮกกกกก คราวหน้าขอกรูไปด้วยย
แล้วก็แยกย้ายๆ คนอื่นๆขึ้นหอกัน เหลือเรากะป่านนั่งชิวกัน เราก็นั่งอยู่ข้างออคตะ เจอก้อง :D ได้คุยกะก้องละ อิอิ เห็นพวกสินกำเต้นกันอยู่ข้างในอ่ะ ... แม่งใครๆเจอหน้าเราก็พากันพูดแต่ว่า "ก้องอยู่ออคตะนะ" เหอๆๆๆ เห็นกูเป็นอะไรไปละ เรานี่เหมือนซิมโบลของอะไรซักอย่าง (หลายอย่าง) อย่างเช่นถ้าเจอหน้าเพื่อนตัวเอง เพื่อนเราก็จะบอกว่า "ก้องอยู่ที่ xxx" ว่ากันไป .. ส่วนถ้าเจอพวกเพื่อนพี่ไปป์ เราก็จะถูกพูดว่า "แล้วไปป์ล่ะ ?" ตลอด -_-" ......... อะไรกันนี่

พี่ไปป์ซ้อมหลีดอ่ะ เลยไม่เจอกัน .. จริงๆเรารู้อยู่แล้วว่าช่วงนี้คงซ้อมหลีดหนัก ไม่ได้หวังเท่าไหร่หรอกว่าจะได้เจอกัน ก็เดินชิวๆ นั่งโน่นนั่งนี่ไปเรื่อยๆ ไปนั่งกับแอลซี แอบดูเอกอิ้งซ้อมหลีด แม่งหลีดโคดพร้อมกันเลย ท่าสวยดี บิ๊กคิดเก่ง แล้วพิ้งกี้ก็เดินวนไปวนมาอยู่แถบนั้น แม่งหุ่นโคดดดดดดดดดดดดดดดดเอ็กซ์ เราถามนัทว่าถ้าพิ้งกี้เป็นผู้หญิงนัทจะชอบไม๊ นัทแม่งทำท่าคิดหนัก แล้วป่านก็ถามอีกว่า "ระหว่างพิ้งกี้กับกวางเลือกใคร" นัทบอก "กวาง" 55555555 เอาวะ อย่างน้อยกูก็ชนะกะเทย (นึกว่าจะแพ้ซะละ)

แล้วก็ได้เวลาควรแก่การเข้าหอ จิงๆเราอยากไปดูดวงหอป่าน แต่ไม่เอาละ เราไม่อยากรับรู้อะไรเท่าไหร่ ถ้ามันออกมาไม่ดีเราคงนอยอีกเป็นเดือน เหอๆๆๆ ก็แยกกัน เราไปสหกรณ์ หาอะไรกิน ก็เดินเข้าไปหยิบเจโลลี่มาตามปกติ (มายบูม) แล้วอยู่ดีๆก็มีขวดน้ำเย็นเจี๊ยบบบบบบบ มาแทงสะเอวเรา ... ไปป์นั่นเอง -_-" มาตอนไหนวะ เดี๋ยวนี้ไวเป็นลิงเลยนะพ่อคุณ
นึกว่าจะมาทักแล้วก็จบ แต่ก็เปล่า ก็มายืนรอเราเฮสิเทจซื้อขนม เหอๆๆ เราก็เลยหยิบโยโยอีกถุง พี่ไปป์บอก "เนี่ยนะ มื้อดึก" ....... เห้ย แล้วใครเค้ากินเป็นมื้ออย่างคุณล่ะอัมรินทร์ ฉันน่ะแค่กินแก้ง่วงว้อยย
เค้าถามด้วยอ่ะว่าเราไปนั่งอยู่ที่ไหนมา เราก็งงๆ บอกว่าเราอยู่ออคตะ (เป็นเรื่องปกติมากที่เราจะอยู่แถวออคตะเป็นผีเฝ้าออคตะประจำ) เค้าทำหน้าแบบ รู้แล้ววว แล้วก็พูดว่า "รู้แล้วไงว่าออคตะ แต่อยู่ตรงไหน" ... ฮั่นแน่ แอบมองหาอ่ะดิ่ เพราะปกติเราจะนั่งข้างหน้า หรือไม่ก็นั่งฝั่งหอเจ็ด แต่วันนี้เราไปนั่งเม้ากับพวกแอลซีที่ฝั่งหอหก ไปป์เลยอาจจะคาดไม่ถึง มองไม่เห็น เราก็ชี้ๆว่าเรานั่งแถวโน้นน ... อิอิ อยากเจอเราอ่ะเด้ (ถุ๊ย --- ไปป์)
จ่ายเงินพร้อมกันแล้วก็เดินออกมาพร้อมกัน ............ เจอก้องกลางออคตะ -_-" ...... ทำเป็นไม่เห็นไป หวังว่าก้องก็คงไม่เห็นเหมือนกัน (ได้ข่าวว่าไม่เห็นก็บ้า) ไม่หรอก ก้องคนดี ก้องน่ารัก ก้องแยกแยะได้ใช่ไม๊ (อย่างน้อยๆเราก็ไม่ได้เป็นแฟนกับพี่ไปป์อย่างที่ใครๆเข้าใจแล้วกัน)
ตกลงไปป์มันจะทำงานพิธีกรวันเฟรชชี่ป่าวเนี่ย .........

แล้วก็แยกย้ายๆเข้าหอ เราอยากถามเค้านะว่าพรุ่งนี้เรียนกี่โมง เลิกกี่โมง ซ้อมหลีดรึเปล่า ซ้อมที่ไหน เราไปดูได้ไม๊ ........ แต่ก็ไม่ได้พูดซักอย่าง .... ช่างเหอะ เราแม่งก็งี้ ปากหนักเป็นอะไรดีวะ ... เราอารมณ์ไม่สู้ดีมากด้วยอ่ะ ไม่รู้ว่าทำหน้าแย่ใส่เค้าไปบ้างรึเปล่า อยากโทรไปขอโทษนะ แต่ก็ช่างเหอะ ......... เค้าก็คงไม่ได้สังเกตหรือสนใจอะไร ..
พรุ่งนี้ถึงจะไม่ได้เจอก็ไม่เป็นไร ...... เดี๋ยววันศุกร์ก็เจอกันจนเบื่ออีกอยู่ดี -_-" .............

กลับหอมาเจอพี่อ็อบเจออีฟ อีฟเอาแผ่นหลีดมาให้ไรท์ ก็ขึ้นมาไรท์แล้วก็นั่งดูนิดหน่อยกับพี่อ็อบ แล้วดาวก็มา อีฟก็มา บลาบลาบลา เส็ดทุกอย่างเราก็ไปซักผ้า (เอาผ้าลงเครื่อง) เอาของฝากขึ้นไปให้พี่เมที่ชั้นห้า ตอนแรกว่าจะนอนชั้นห้านะ แต่ว่าเรามีธุระเยอะมากเลยอ่ะ เราต้องรอผ้าที่ซักไว้ ขัดห้องน้ำ ตากผ้า แล้วก็อาบน้ำอีก นานนนนนนนนนนนนนอ่ะ จนพี่ดวงโทรมาถามว่าเราจะขึ้นไม๊ ตอนนั้นเรายังไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ ก็เลยบอกให้เค้านอนไปก่อน ..
จริงๆเราอยากไปนอนห้องนั้นนะ ไม่รู้ดิ่ ... เวลาเราไม่สบายใจอะไรก็ชอบไปนอนกลิ้งน่ะ ....... ซึ่งตอนนี้เราก็รู้สึกไม่สบายใจ แต่ก็ตอบไม่ได้ว่าอะไรที่ไม่สบายใจ .........

คงเป็นเพราะความคลุมเครือของเราสองคนล่ะมั้ง ..

นี่ว่าจะทำงานคิงส์อาเธอร์นะแต่ไม่ไหวละ ... แย่ว่ะ พรุ่งนี้โดดเรียนดีกว่า อยากรีบทำงาน ไม่อยากทรมานตัวเองด้วยการทำดึกๆดื่นๆอีกว่ะ เหนื่อยปานขาดใจจจ



----------------------------------------------------------------------- ending

song : It's like that - Mariah Carey
mood : ง่วง
lastest get : Long way home.mp3 (Speed) // Koi no Jubaku.mpg (Berryz Koubou) // ชอบ.mp3 (JR-Voy) // Are you Happiness?.mp3 (Anny) // Tom's Diner.mp3 (Suzanne Vega) // คู่กัน.mp3 (Scrubb) // Take me to your heart.wmv (Full House) // รักนะแต่ไม่แสดงออก.DAT (Girly Berry)
Homework List : "วิเคราะห์ว่าชายชราในเรื่อง 'โต๊ะก็คือโต๊ะ' เหมือนกับ Robinson Crusoe อย่างไร" (Children's Classical Literature - 12/07) // "แสดงความเห็นว่าตำนานกษัตริย์อาเธอร์ร่วมสมัยอย่างไรต่อผู้อ่านชาวไทยอย่างเรา" ความยาวไม่ต่ำกว่า 3 หน้า A4 รวม Quotation (Children's Classical Literature - 12/01) // "หาเรื่องสั้นมาคนละ 1 เรื่องและวิเคราะห์โครงสร้าง" (Writing for Children - 12/06)
Tomorrow Aim : โดดเรียนทุกวิชา ไม่อย่างนั้นจะต้องทำงานวิเคราะห์อาเธอร์ไม่เสร็จแน่ๆ ................................ -_-"